

سیروان در «ساعت 9» بیشتر به سمت راک و پاپ-راک گرایش دارد. به خصوص ترانهی «زندگی همین امروزه» که کلا راک اجرا شده است. از ترانههای شاخص سیروان در این آلبوم میتوان به «امروز میخام بهت بگم»، «دلم گرفته» و «ساعت 9» اشاره کرد که در یک فضای موسیقایی آرامشبخش و ریتمهایی از گیتار و پیانو اجرا شدهاند. در آهنگ دلم گرفته نواخته شدن دو گیتار اسپانیش و الکترونیک در کنار هم حرف برای گفتن ندارد. آهنگهای «آره» و «اون روزا» هم فضای تند و شادی را به آلبوم دادهاند، البته با سبکی متفاوت. پختگی صدای سیروان در این آلبوم نسبت به آلبوم «تو خیال کردی بری» کاملا مشهود است.
با توجه به همزمانی این آلبوم و آلبوم 88 «بنیامین بهادری» به نظر میرسد اثر زیبای سیروان در سایهی کار سه نفره، کاملا الکترونیک و شلوغ (از نظر تعداد ترانه) بنیامین قرار گرفته است در حالیکه «ساعت 9» از نظر سازبندی و آکوستیک بودن سازها یک سر و گردن بالاتر از «88» است که یک کار تقریبا معمولی است.
بیشتر از این دیگر چیزی نمیتونم بگم. باید خودتون این کار رو بشنوید. حداقل از آهنگهای ساسی مانکن خیلی بهتره!