یکی از بهترین خاطرات وبلاگ نویسی­ام مربوط به خرداد 1387 است که سری به ده بالا (ده­بالاDeh Bala - ) در 30 کیلومتری کرمان زدیم و پس از آن دو عکس از این سفر کوتاه در مفشو گذاشتم.

چند روزی گذشت و ناگهان خیل عظیمی از شهروندان ده بالایی که از این مکان زیبا دور مانده­اند مرا کامنت باران کرده و با جملات زیبایشان مورد لطف قرار دادند. حال پس از سه سال در ایام عید به طور اتفاقی مجددا گذارمان به ده­بالا افتاد. چندتایی عکس انداختم که به همراه نظرات سه سال پیش عزیزان ده­بالایی، تقدیم می­کنم به تمام ده­بالایی های عزیز در سراسر دنیا از تورنتو تا برلین و نوفل­لوشاتو. لازم است به این هموطنان عزیز بگویم حال که شما ده­بالا را ترک گفته­اید، این منطقه روز به روز شاهد ساخت ویلاها و خانه­های مدرنی است که قرار است محل خوشگذرانی قشر مرفه کرمان و اطراف باشند. ویلاهایی که بتدریج بکر بودن طبیعت این منطقه­ی زیبای ییلاقی را از بین خواهند برد!

و اما نظرات شهروندان ده بالایی در سال 87

احمد جعفری زاده ده بالایی: سلام من اصلیتم ده بالایی هست خیلی خوشحال شدم که عکسشو گذاشتی. الان کانادا هستم. خوشحال میشم اگه عکسهایی از ده آسایی. ده موشا هم بذاری. بیاد اون روزها توی روستامون و بیاد مدرسه توی سرآسیاب و بیاد دانشگاه آزاد کرمان و دانشگاه تورنتو.

رمضان رضایی: با سلام. احمد آقا شما رو میشناسم. منم ده بالایی هستم واقعا ً از مدیریت این وب تشکر میکنم یاد اون روزهایی که کنار قبر پیر غیب مینشستیم و به منظره دیدنی ده بالا نگاه میکردیم به خیر. من الان در شهرداری کرمان کار میکنم. یاد مدرسه سراسیاب به خیر. راستی متاسفانه الان ده موشا با کم آبی روبروست. یاد آن فیلم مستندی که من با شما احمد اقا در سال 83 گرفتیم به خیر. از مدیریت وب خواهش می کنم اگه ممکنه عکسی از پیر غیب که برای ما دهبالایی ها جای مقدسی است و ما واقعا ً روش تعصب داریم بگذارید. با تشکر فراوان از جنابعالی که نگذاشتید دهبالا فراموش شود. اگر ممکنه از صنایع دستی ده بالا نیز مطلالبی درج شود. باتشکر.

احمد جعفری زاده ده بالایی: با سلام آری رمضان جان. یاد اون روزهایی که تجدید شده بودی و جلو دکان جلال با جغجغه دور ماشین مان دنبالت کردم بخیر. من میخوام جهت عمران و آبادي ده بالا و همچنين عتبات عاليات ده بالا (پير غيب) تله تان بذارم. شماره حسابي رو جناب رمضون جان بدين كه كمكي شود. با تشكر، احمد ماني

رضا هادي گيلكاني: به اميد روزي كه دست استعمار گران سرآسيابي و كرموني و روباه پير حسينو م از منابع خدادادي ده بالا قطع شود. ضمن تشكر از استاد دوران دبستانم چخيكو بايد به عرض همه هواداران حقوق بشر برسانم در هفته گذشته در ده بالا يك ده با 10 نفر اهالي به قيمت ارزاني فروخته شد. چرا؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟

مادر زن احمد ده بالایی: متاسفانه برخی از اهالی کرمان به مقدسات ما ده بالا یی ها اهانت میکنند بعنوان مثال اگر به خاطر شریفتان باشد یک خر در ده بالا شفا گر بود ودخترانی که ترشیده بودند از کرمان و اطراف کرمان به ده بالا می آمدند و با خودشان ارز وارد ده بالا می کردند و با کمی جو از خر شفا می گرفتند.

صدیقه ده بالایی: با سلام. خدمت مدیریت محترم ویلاگ من از شما خواهش میکنم تاپیکی در این مورد بوجود آورید. یکی از دوستانم که اهل ده بالا ست با من تماس گرفت آدرس شما را داد. من تهران زندگی میکنم . ساده دلی مردم ده بالا زبانزد خاص وعام است. من 12 ساله که ده بالا نیومدم دلم واقعا باز شد بازم تشکر میکنم. اگه امکانش هست به روزش کنید. به امید دیدار.

لیلا ده بالایی: هیچ در تصورم نمیگنجید که روزی ده بالا در سایتی مطرح شود اما امروز که می نگرم میبینم چه ده بالا چه ثروت عظیمی است که به راحتی از دستش دادم من الان (لن) هستم و در شهر دوسل دولف المان زندگی می کنم لنی شغل شریفی است و به عنوان یک ده بالایی به ان افتخار می کنم. از طرف نامزدم محمد کرکرمعلی نیز از شما تشکر میکنم.

رضا حیدری ده بالایی: سلام بر ده بالا.اکنون حدود 20 سال است که از مملکتم دور هستم ولی امروز از یکی از دوستان ساکن ایران از این سایت خبر دار شدم و با دیدن ده بالا خاطرات گذشته ام زنده شد. اری در ده بالا همواره کوپن رنج اعلام میشود. من خود چوپان زاده ای هستم که امروز در شهرداری ایتالیا کار میکنم و زندگی خوبی دارم. همسرم ایتالیایی است و فرزندانم نیز اهل ایتالیا و خودم روستا زاده ای(دهبالا) ایرانی. به امید سرفرازی و سربلندی همه ایرانیان در سرتاسر هستی.و با تشکر از جناب اردشیر.

لیلا لن: اردشیر خان ضمن تشکر از وبلاگتان خواهشا عکس بیشتری از وطن ما بذارین. واقعا دلتون میاد از دهبالا و ده آسایی که هوای خوشی دارد عکس نذارین؟ با تشکر  لیلا از نوفل لوشاتلو.

عمو رمضون: یادش بخیر با عمو رمضون بودیم لب جوی ده بالا. علو اسداله بیمایه لب جو دنبال ذغال برا قلیونش میگشت . کشفش کردیم. با تشکر از عمو رمضون و بقیه بچه ها.

رمضان هادی گیلکانی: متاسفانه جدیدا سراسیابی ها اقدام به پرتاب موشک به ده موشا و ده اسایی کرده اند و ما ان را محکوم میکنیم. ستاد رهایی ده بالا از استعمار سراسیابی ها.

انوشه دهبالایی: من اولین زن ده بالایی هستم که تونستم به فضای سراسیاب مشرف بشم . با تشکر از همسرم اکبر دافی.

پدر زن رمضون رضایی: من یادمه از سرآسیاب قدیما 21 تیر توپ به سمت ده بالا شلیک میشد ضمنا ملداد ممد تمام فرصتهای شغلی رو از جوونای ده بالایی گرفته بود بعنوان مثال ملداد ممد در فاضلاب پادگان که در حومه دهبا لاست مشغول بکار شده بود متاسفم.

نگاشته شده توسط اردشیر غفاربیگی مورخ یکشنبه 1390/01/14 |